صفحه نخست

فرهنگ و هنر

اقتصادی

عمومی

حوادث

سیاسی

علم و فناوری

اجتماعی

ورزشی

اخبار
چاپ

دچار نوعی آشفتگی فرهنگی هستیم!

مردم، نخبگان، علما و دانشگاهیان متدین ما حاضر نیستند در مقابل این انفعال‌ها سکوت کنند. افرادی مثل شهید بهشتی‌ و شهید مطهری، برای دفاع از اصول فرهنگی انقلاب به شهادت رسیدند. به تعبیر شهید بهشتی، انقلاب ما ‌یک انقلاب فرهنگی است که براساس ارزش‌های فرهنگی بنا نهاده شده است.

کد خبر : 8417

تاریخ انتشار : 25/12/1392 - 08:48


دچار نوعی آشفتگی فرهنگی هستیم!

به گزارش خط امید بهشهر ؛ مباحث فرهنگی همواره از دغدغه‌های مهم رهبر معظم انقلاب بوده است؛ تا جایی‌ که در همه‌ی دولت‌ها، ایشان مسائل فرهنگی را با جدیت ویژه‌ای پیگیری فرموده‌اند. برخی اظهارات بعضاً ابهام‌آفرین از مسئولین فرهنگی دولت، فرصت را برای سودجویان در بعضی از حوزه‌ها فراهم آورد تا با سوء برداشت از اظهارات مسئولین، به نشر مطالب و اظهاراتی دست بزنند که در تضاد کامل با آرمان‌ها و ارزش‌های انقلاب اسلامی است. از این رو، رهبر معظم انقلاب، در دیدار اخیر خود با اعضای مجلس خبرگان رهبری، به مسئولین فرهنگی کشور تذکر جدی دادند و به‌شدت ابراز نگرانی کردند:
 
«حتماً در مسئله‌ی فرهنگ‌ [باید توجه کنیم]، دولت محترم هم باید توجه کند، دیگران هم توجه کنند. بنده هم در این نگرانی با شما سهیم هستم و امیدوارم که مسئولین فرهنگی توجه داشته باشند که چه می‌کنند. با مسائل فرهنگی شوخی نمی‌شود کرد، بی‌ملاحظگی نمی‌شود کرد. اگر چنانچه یک رخنه‌ی فرهنگی به وجود آمد، مثل رخنه‌های اقتصادی نیست که بشود [آن را] جمع کرد، پول جمع کرد یا سبد کالا داد یا یارانه‌ی نقدی داد. این‌جوری نیست. به این آسانی دیگر قابل ترمیم نخواهد بود. مشکلات زیادی دارد...»[1]
 
در این ارتباط، با حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر «علی ذوعلم»، رئیس پژوهشکده‏ی فرهنگ و مطالعات اجتماعی و مشاور اسبق وزیر آموزش و پرورش، به گفت‌وگو نشستیم.
 
مقام معظم رهبری در دیدار با اعضای مجلس خبرگان، همچون گذشته، دغدغه‌ها و نگرانی‌های خود را در حوزه‌ی فرهنگ مطرح کردند و مسئولین را به توجه بیش از پیش در این حوزه فراخواندند. با توجه با این مباحث، وضعیت فرهنگی کشور را در چند ماه اخیر چطور ارزیابی می‌کنید؟
 
وضعیت فرهنگی جامعه‌ی ما از جهت سرمایه‌گذاری، تدابیر و برنامه‌ریزی‌هایی که سیاست‌گذاران و مدیران باید انجام دهند تا جامعه‌ای با غنای فرهنگی داشته باشیم، فاصله‌ی بسیاری دارد. تلاش‌های زیادی صورت می‌گیرد، ولی همچنان این فاصله حفظ شده است و به این دلیل است که ما، هم از جهت مبانی و مواضعی که در دستگاه‌های مختلف فرهنگی اتخاذ می‌شود و هم از جهت رویکردها و محتواهایی که در محصولات فرهنگی بروز و ظهور پیدا می‌کند، دچار نوعی آشفتگی فرهنگی هستیم. چاره‌ی این مشکل هم مهندسی فرهنگی است که مقام معظم رهبری ده سال قبل مطرح کردند. موضوع مهندسی فرهنگی، با توجه به فرازونشیب‌ها، با سرعت بسیار کمی پیش رفت تا اینکه در اوایل امسال، بخشی از این کار نهایی و ابلاغ شد.
 


به هر حال، در هر جامعه‌ای، یک جهت‌گیری فرهنگی پذیرفته‌شده‌ و متناسب با مبانی و ارزش‌های جامعه مطرح و تعریف می‌شود. در جامعه‌ی ما هم قطعاً جهت‌گیری فرهنگی نظام باید همسو و در راستای جهت‌گیری‌های اسلامی باشد و این مسئله‌ای است که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را نفی و انکار کند.


 
اما متأسفانه نگاه سیاسی به مقوله‌ی فرهنگ تا امروز مانع شده که به این سند عمل شود و مبنای برنامه‌ریزی و اقدامات فرهنگی قرار گیرد. بنابراین نگرانی ما این است که علی‌رغم تلاش‌های فکری که در سال‌های گذشته، به‌خصوص در شورای عالی انقلاب فرهنگی، صورت گرفته است، باز هم به نتیجه‌ی آن در عمل، مدیریت و سیاست‌گذاری اعتنا نکنیم و همچنان جهت‌گیری‌های سلیقه‌ای و ناشی از گرایش‌های سیاسی در بخش‌های فرهنگ حاکم بماند که این کار واقعاً زمان، ظرفیت‌ و امکانات ما را هدر می‌دهد و منشأ تلاطم فرهنگی در جامعه خواهد شد. به‌خصوص اینکه در جامعه‌ی ما کسانی هستند که با سوءاستفاده از فضای آزاد فرهنگی کشور سعی می‌کنند خود را با جهت‌گیری‌های فرهنگی کشور همسو نشان دهند، اما در واقع آن را نقض می‌کنند که این موضوع هم آفت بسیار بزرگی است.
 
به هر حال، در هر جامعه‌ای یک جهت‌گیری فرهنگی پذیرفته‌شده‌ و متناسب با مبانی و ارزش‌های جامعه مطرح و تعریف می‌شود. در جامعه‌ی ما هم قطعاً جهت‌گیری فرهنگی نظام باید همسو و در راستای جهت‌گیری‌های اسلامی باشد و این مسئله‌ای است که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را نفی و انکار کند. با این حال، این مشکل وجود دارد و چاره‌ی آن این است که موضوعات فرهنگی در هم‌اندیشی و مباحثات آزاد مطرح و مشکلات آن ریشه‌یابی شود. اما نحله‌هایی که با فرهنگ اسلامی همسو نیستند، تن به گفت‌وگو نمی‌دهند. اگر این گفت‌وگوها شکل گیرد و ما بتوانیم در مناظره‌هایی مواضع فرهنگی خود را تبیین کنیم، شاید این مشکل حل شود، اما چنین نمی‌شود و مانع آن هم کسانی هستند که نمی‌خواهند دیدگاه‌های خود را که با جهت‌گیری فرهنگی نظام مغایر است، بروز دهند. این‌گونه مسائل، مشکلاتی در لایه‌های مختلف فرهنگی ایجاد می‌کند که به نظر من، علاوه بر مشکلات آشکار، در لایه‌های عمیق فرهنگی کشور، مشکلات و چالش‌هایی به وجود می‌آورد. دولت و سیاست‌گذارانی مثل شورای عالی انقلاب فرهنگی، باید در این زمینه ورود پیدا کنند و این دغدغه‌ها را جدی بگیرند.
 

اشتباه است اگر دولت فکر کند که چون ابزار بودجه و مدیریت را در اختیار دارد، می‌تواند خط‌مشی‌های فرهنگی را ترسیم کند. این امر با نگاه ملی و کلان‌نگر فاصله دارد. همت اصلی دولت جدید متمرکز بر بحث‌های سیاست خارجی و اقتصاد معیشتی شده است که به نظر من، به همین دلیل این مشکلات پیش آمده است.


 
هدف از تشکیل شوراهای فراقوه‌ای در حوزه‌ی فرهنگ، مثل شورای عالی انقلاب فرهنگی یا شورای عالی فضای مجازی، این بود که تغییرات سیاسی دولت‌ها باعث تغییرات عمده و یک‌باره‌ی فرهنگ نشود، زیرا به آن آسیب می‌رساند. اما در دولت جدید می‌بینیم که تصمیمات یک‌باره‌ای در حوزه‌ی فرهنگ، مثل سینما، هنر، موسیقی، دانشگاه‌ها و رؤسای آن، امور اندیشه‌‌ای، علوم انسانی، بحث‌های مربوط به بانوان و سانسورِ مطبوعات، گرفته می‌شود که مخالف روال سابق است. به نظر شما، این تغییرات یک‌باره چه مشکلاتی را در حوزه‌ی فرهنگی به وجود می‌آورد؟
 
همان‌طور که اشاره کردید، شورای عالی انقلاب فرهنگی جایگاهی است که فراتر از جناح‌بندی‌ها و جوگیری‌هایی سیاسی باید بتواند به مقوله‌ی فرهنگ توجه کند. متأسفانه مشکل عدم تمکین دولت‌ها به مصوبات و جهت‌گیری‌های شورای عالی انقلاب فرهنگی در دوره‌های مختلف وجود داشته که به نظر من، ناشی از نبود درک عمیق دولت‌ها از مقوله‌ی فرهنگ است.
 
 اشتباه است اگر دولت فکر کند چون ابزار بودجه و مدیریت را در اختیار دارد، می‌تواند خط‌مشی‌های فرهنگی را ترسیم کند. این نگاه محدود است و با نگاه ملی و کلان‌نگر فاصله دارد. به نظر می‌رسد همت اصلی دولت جدید متمرکز بر بحث‌های سیاست خارجی و اقتصاد معیشتی شده و کار به بعضی از مدیران و مسئولان درجه‌ی دوم و سوم واگذار گردیده است که به نظر من، به همین دلیل، این مشکلات پیش آمده است.
 

در دستگاه فرهنگی بافت‌هایی وجود دارد که اعتقادی به مبانی و اصول دینی ندارند. اگر قرار باشد چنین گروه‌ها و افرادی جهت‌دهنده باشند و علی‌رغم شعارها و بحث‌هایی که اظهار می‌کنند، به‌گونه‌ی‌ دیگری عمل کنند، ما با نفاق فرهنگی مواجه خواهیم شد.


 
 اگر واقعاً این دولت توجه نکند که چه نوع خط‌دهی و جهت‌گیری در لایه‌های فرهنگی در حال وقوع است، قطعاً با مشکلاتی مواجه خواهد شد. به هر حال، در آغاز تشکیل دولت، مردم، جناح‌های مختلف و به‌خصوص مراجع بزرگوار از اینکه یک فرد روحانی در رأس دولت قرار گرفته بود، بسیار اظهار خوش‌بینی کردند. بنابراین دولت نباید اجازه دهد که خدایی‌ناکرده با بعضی از اقدامات، این خوش‌بینی به انتقاد و فاصله تبدیل شود که قطعاً به نفع کشور نیست.
 
این مراقبت‌ها باید تقویت شود، زیرا در دستگاه فرهنگی ما، لایه‌ها و بافت‌هایی وجود دارد که یا اعتقادی به مبانی و اصول دینی فرهنگ ندارند، یا نگاه آن‌ها به فرهنگ نگاه درستی نیست و یا شناخت آن‌ها از فرهنگ صحیح نیست و اگر قرار باشد چنین گروه‌ها و افرادی جهت‌دهنده باشند و علی‌رغم شعارها و بحث‌هایی که اظهار می‌کنند، به‌گونه‌ی‌ دیگری عمل کنند، ما با نفاق فرهنگی مواجه خواهیم شد که خطر نفاق فرهنگی به‌مراتب از نفاق سیاسی بیشتر است. به عبارت دیگر، خطر لیبرالیسم فرهنگی نسبت به لیبرالیسم سیاسی واقعاً بیشتر است، زیرا لیبرالیسم سیاسی از لیبرالیسم فرهنگی ارتزاق و رشد می‌کند.
 
به هر حال، باید تحلیل‌های فرهنگی در دولت تقویت شود و مواجهه‌ی سیاسی با بحث فرهنگ صورت نگیرد؛ یعنی نباید عرصه‌ی فرهنگ را عرصه‌ی تسویه‌حساب‌های سیاسی قرار دهیم. بعضی‌ تلاش می‌کنند که دولت را به مصادره‌ی خود درآورند که واقعاً غیرمنصفانه است. به هر حال، دولتی که شعار آن اعتدال است، پیروی از رهبری بزرگوار را خط‌مشی خود قرار داده و اصول و ارزش‌های انقلاب را قبول دارد و می‌خواهد آن را محقق کند، حیف است که با چنین نگرش‌ها و سوءتدبیرهایی مواجه باشد و خدایی‌ناکرده با این مسائل به جامعه آسیب بزند و نگرانی‌ها را تشدید کند.
 
برخی معتقدند که متأسفانه بعضی از مسئولین دولتی در حوزه‌ی فرهنگی مسیر استحاله‌ی مبانی دینی و ارزشی را در پیش گرفته‌اند. در واقع با نوعی تعریف نسبی‌گرایی برای فرهنگ، سعی می‌کنند که حساسیت‌های مذهبی را کاهش دهند و سانسور را که به تعبیری نظارت مطرح می‌شود، کم‌رنگ کنند و مثلاً با دادن حق انتخاب بیشتر به مخاطب، فضا را غبارآلود جلوه دهند تا مباحث ارزشی و آرمان‌های انقلابی کمتر خود را نشان دهد. نظر شما در این مورد چیست؟
 
همان‌طور که اشاره کردم، گروه‌ها و بافت‌هایی وجود دارند که تلاش می‌کنند جامعه را از نظر فرهنگی بی‌تفاوت و خنثی کنند. با توجه به اینکه دشمنان ما اعلام کرده‌اند که یکی از راهبردهای اساسی‌ آن‌ها برای استحاله‌ی انقلاب و نظام، استحاله فرهنگی است، ساده‌لوحی است اگر فکر کنیم که آن‌ها برای این کار برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری نمی‌کنند. ما در مواجهه با رویکردهای فرهنگی، نباید بدبین باشیم، اما ساده‌لوح هم نباید باشیم. این بافت‌ها و گروه‌ها قطعاً وجود دارند، اما فکر می‌کنم بعضی از مدیران متأسفانه دچار رودربایستی‌ می‌شوند؛ یعنی ممکن است از نظر مبنایی و نظری این بافت‌ها و گروه‌ها را قبول نداشته باشند، ولی در عمل به علت ضعف نفس، شهرت، شهوت در برابر گرایش‌هایی که همسو با اعمال مدیریت آن‌هاست یا برای خوش‌آمد سکولارها یا افزایش اعتبار خود نزد کسانی که مخالف هستند، دچار انفعال می‌شوند و اصول را زیر پا می‌گذارند و توجه ندارند که جامعه در مقابل این‌گونه انفعال‌ها، عکس‌العمل نشان خواهد داد.
 
 به هر حال، مردم، نخبگان، علما و دانشگاهیان متدین ما حاضر نیستند در مقابل این انفعال‌ها سکوت کنند. افرادی مثل شهید بهشتی‌ و شهید مطهری برای دفاع از اصول فرهنگی انقلاب به شهادت رسیدند. به تعبیر شهید بهشتی، انقلاب ما ‌یک انقلاب فرهنگی است که براساس ارزش‌های فرهنگی بنا نهاده شده است. اگر ارزش‌هایی که مردم به آن معتقد هستند تضعیف شود، همان گروه‌ها و بافت‌ها سود خواهند برد. قطعاً جریان‌های مردمی و اسلامی راضی نیستند که چنین شود. باید در امر مدیریت‌، ذکاوت و هوشمندی بیشتری اعمال و دوگانگی‌ در اظهارات و عملکردها برطرف شود.
 
البته منطق فرهنگی انقلاب ما در رویارویی با مسائل فرهنگی، یک منطق متحجرانه، سخت‌گیرانه و پلیسی نیست. بارها مقام معظم رهبری مطرح کرده‌اند که ما در مواجهه با کاستی‌های فرهنگی، باید راهکارهای فرهنگی را اتخاذ کنیم. از سوی دیگر، یک منطق روشن‌فکرانه و لیبرالی هم نیست و تفاوت‌های مشخصی بین ارزش‌های فرهنگی ما و ارزش‌های لیبرالیستی وجود دارد. ارزش‌های فرهنگی ما پایه‌ها‌ی کاملاً استوار، عقلانی و منطقی دارد. به همین دلیل، ما نباید در مقابل بافت‌ها و گروه‌های که وجود دارند و در دستگاه فرهنگی ما اعمال‌ نظر می‌کنند، کوتاه بیاییم. متأسفانه در بعضی از عرصه‌های فرهنگی، مدیرانی انتخاب شده‌اند که بعضاً از شناخت و بصیرت عمیق فرهنگی و توان مدیریتی کافی برخوردار نیستند و کار را به لایه‌های دوم و سوم مدیریتی می‌سپارند و آن‌ها هم مسیری را دنبال می‌کنند که خود می‌خواهند.
 
به نظر من، راهکارهایی برای این مسئله وجود دارد. در درجه‌ی اول این است که ما به چارچوب‌هایی که در مراجع بالادستی تصویب و ابلاغ شده است، پایبند باشیم و این قوانین را به جد دنبال کنیم تا اجرایی شود. همچنین باید به قوانینی که در عرصه‌ی فرهنگ و بحث‌های ممیزی در مقوله‌های مختلف مثل نگارش کتاب، فیلم‌سازی و عرصه‌های دیگر وجود دارد، با دقت عمل کنیم و خدایی‌ناکرده در این زمینه‌ها دچار قانون‌گریزی نشویم و سلیقه‌ی خود را به قانون تحمیل نکنیم. علاوه بر این، باید دیدگاه‌های مقام معظم رهبری را، نه صرفاً به‌عنوان یک رهبر سیاسی، بلکه به‌عنوان یک عنصر بصیر، صاحب‌نظر و کارشناس خبره در مسائل فرهنگی، دنبال کنیم. این مسائل مبهم نیست؛ یعنی اگر کسانی بخواهند به آن عمل کنند، به نظر من نقطه‌ی ابهامی در آن وجود ندارد، اما عزمی راسخ در مدیریت و اجرا نیاز دارد.
 
درباره‌ی رسانه‌ها هم فکر می‌کنم که صداوسیما باید در این زمینه ورود پیدا کند و دچار انفعال نشده و بی‌طرف نباشد. اشکالی ندارد که ما در همه‌ی بحث‌های فرهنگی، مناظره‌های فرهنگی جدی برگزار کنیم که دیدگاه‌های مسئولین و نخبگان موافق و مخالف در حوزه و دانشگاه بیان و دیدگاه‌های مختلف تبیین شود. این تبیین زمینه را برای بصیرت‌افزایی فراهم می‌کند و ان‌‌شاء‌الله بعضی از کاستی‌ها‌ جبران می‌شود.
 
رئیس‌جمهور دیروز در اختتامیه‌ی نمایشگاه مطبوعات گفتند که بودجه‌ی بخش فرهنگی دولت نسبت به بودجه‌ی سایر ارگان‌هایی که فعالیت فرهنگی دارند، بسیار ناچیز است و این موضوع را مانعی برای اجرای تحقق اهداف دولت در حوزه‌ی فرهنگی و همچنین بسته بودن دست وزارت ارشاد در امور فرهنگی دانستند. به نظر شما که در حوزه‌ی فرهنگی ورود دارید، این موضوع صحت دارد؟
 
 می‌خواهم بر دو نکته‌ی اثباتی تأکید می‌کنم که فکر می‌کنم مفید باشد. یکی بحث ایشان درباره‌ی آزادی مسئولانه است که نکته‌ی بسیار مهمی است. واقعاً بعضی‌ افراد در کشور ما، که در گذشته هم وجود داشتند و امروز هم وجود دارند، با نگاه لیبرالیستی به دنبال آزادی هستند و اینکه رئیس‌جمهور بر آزادی مسئولانه تکیه کند، نکته‌ی مثبت و مهمی است. واقعاً اگر هر نویسنده‌، فیلم‌ساز و هنرمند احساس کند باید در قبال آنچه می‌نویسد پاسخ‌گو باشد، بسیار خوب است. البته به نظر بنده، اولین پاسخ‌گویی باید در برابر خدای متعال باشد که آنچه می‌گوییم و می‌نویسیم چقدر و چگونه به هدایت مردم، رشد جامعه و پیشرفت کشور کمک می‌کند. البته این کار جدیدی نیست و درشت کردن بخشی است که در قانون اساسی ما بر آن تأکید شده و بسیار هم نکته‌ی درستی است.
 
نکته‌ی دوم که ایشان اشاره کرده‌اند این است که برای بودجه‌ی فرهنگی کشور، جایگاهی مثل شورای عالی انقلاب فرهنگی باید تصمیم‌گیری کند که این نکته هم بسیار خوب است. به هر حال، اصل بر این است که بخش عمده‌ای از هزینه‌های امور فرهنگی توسط نهادهای مردمی و دینی هزینه شود. البته دستگاه‌های دولتی هم بودجه‌ی قابل‌توجهی دارند و دستگاه‌های دولتی، مثل وزارت فرهنگ ‌و ارشاد اسلامی، علاوه بر برخورداری از بودجه، که قدرت مالی به آن‌ها می‌دهد، در حقیقت قدرت حقوقی هم دارند. یعنی جایگاهی دارند که مجوز‌ها و زمینه‌سازی‌ها توسط آن‌ها تعیین و صادر می‌شود.
 
بنابراین من معتقد نیستیم که تمکن دولت به‌عنوان قدرت قوه‌ی مجریه، در عرصه‌ی فرهنگی، ضعیف یا ناچیز است. اما نکته‌ای که ایشان مطرح کرده‌اند که شورای عالی انقلاب فرهنگی در مورد بودجه‌ی فرهنگ در بخش‌های مختلف نظر دهد، پیشنهاد خوبی است؛ به‌خصوص اگر ما این موضوع را در راستای بحث مهندسی فرهنگی قرار دهیم و از سال آینده شورای عالی انقلاب فرهنگی و دبیرخانه‌ی شورای عالی انقلاب فرهنگی بر اساس همسویی کارکرد و تلاش دستگاه‌ها‌ و نهادهای مختلف فرهنگی با ارزش‌ها، چارچوب‌ها و راهبردهای سند مهندسی فرهنگی کشور، به آن‌ها کمک مالی کند که این کار هم گامی برای سامان‌دهی وضع فرهنگ کشور است.
 
شما که کارشناس و فعال فرهنگی هستید و سال‌هاست که در این حوزه فعالیت می‌کنید، چه پیشنهادی برای بهبود وضع فرهنگی کشور به مسئولین دولتی دارید؟ در چه حوزه‌هایی نظارت بیشتری داشته باشند و چه اموری را با جدیت بیشتری پیگیری کنند؟
 
اولین پیشنهاد مشخص بنده این است که سند مهندسی فرهنگی که چند ماه پیش تصویب و ابلاغ شده است، با جدیت پیگیری شود و دبیرخانه‌ی شورای عالی انقلاب فرهنگی سازوکارهای لازم برای اجرایی شدن آن را فراهم و دولت هم از آن حمایت کند تا این سند اجرایی شود.
 
پیشنهاد دوم این است که علاوه بر راهکارهای فوری که در بحث‌های فرهنگی داریم، سرمایه‌گذاری‌های بلندمدتی را هم از امروز انجام دهیم. همان‌‌گونه که در راهبردها و اقدامات ملی در سند مهندسی فرهنگی آمده است، باید آن دسته از اقداماتی را که اثرگذارتر هستند، عملیاتی کنیم. به هر حال، جامعه‌ی ما سرمایه‌های فرهنگی عظیمی دارد که اگر غنی‌سازی شود و سامان‌ یابد، بسیار می‌تواند به اصلاح فرهنگ کمک کند.
 
پیشنهاد سوم من مربوط به عرصه‌ی آموزش‌ و پرورش است که در مباحث زیرساختی فرهنگی نباید مورد غفلت قرار گیرد. امروز علی‌رغم تلاش‌های خوبی که برای احیای امور تربیتی و معاونت پرورشی صورت گرفته است، هنوز در این زمینه کاستی‌های زیادی داریم که برای اصلاح آن واقعاً به کمک دولت و نظارت و پیگیری شورای عالی انقلاب فرهنگی نیاز داریم. به هر حال، تعبیری که سال‌ها قبل مقام معظم رهبری در مورد شورای عالی انقلاب فرهنگی به کار بردند که باید قرارگاه فرهنگی کشور باشد، هنوز اتفاق نیفتاده است. یعنی کارهای فرهنگی بسیاری در بخش‌های دولتی، عمومی، شبه‌دولتی، غیردولتی و خصوصی انجام می‌شود، بدون اینکه از یک فرماندهی هوشمند و واحد برخوردار باشد و حمایت حساب‌شده‌ای از بخش‌های مختلف صورت گیرد. فکر می‌کنم اگر ما شورای عالی انقلاب فرهنگی را به عنوان قرارگاه فرهنگی بشناسیم و رئیس‌جمهور محترم هم در کسوت ریاست شورای عالی انقلاب فرهنگی آن جایگاه را ارتقا دهند و حقیقتاً آن عقل جمعی، که امروز به صورت بالقوه در شورای عالی انقلاب فرهنگی وجود دارد، در صحنه‌ی مدیریت فرهنگی کشور به فعلیت برسد، می‌توانیم امیدوار باشیم که بسیاری از مسائل ما حل و دغدغه‌ها برطرف شود.
 
آخرین پیشنهاد بنده هم توجه به آن لایه‌ها و گروه‌های پنهان است که وجود دارند و سعی می‌کنند از اهرم‌های دولتی سوءاستفاده کنند. باید نوعی بازنگری و مراقبت کافی در این زمینه‌ها وجود داشته باشد. در مواردی که لازم است، باید با راهبردها و راهکارهای فرهنگی ارشاد صورت گیرد تا فضای جامعه‌ی ما ان‌شاءالله در رشد فرهنگی سرعت بیشتری پیدا کند.
 
به هر حال، باید بدانیم که در بحث‌های نظری، مبنایی و فلسفیِ فرهنگ، فرهنگ اسلامی از فرهنگ سکولاریستی و لیبرالیستی کاملاً متفاوت و متمایز است، همان‌گونه که از فرهنگ متحجرانه متمایز است. باید این مرزها را به‌طور جد شناسایی و به آن بصیرت پیدا کنیم. مدیران فرهنگی ما باید در بحث‌های فرهنگی و اساسی در قول، تدبیر، عمل و تصمیم‌گیری، در انتخاب همکاران خود صراحت داشته باشند تا ان‌شاءالله جهت‌گیری ناب فرهنگ اسلامی و انقلابی که حضرت امام دنبال می‌کردند و مقام معظم رهبری هم امروز تبیین و دنبال می‌کنند، در عرصه‌های مختلف فرهنگی تحقق یابد.
 
منابع:
 
[1]. بیانات در دیدار اعضاى مجلس خبرگان رهبرى، 15 اسفند 92.


منبع : برهان

 

 

  

دیدگاه شما در مورد : دچار نوعی آشفتگی فرهنگی هستیم!

دچار نوعی آشفتگی فرهنگی هستیم!

  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • rss
  • آرشیو

 

 

مبلمان ماهور بهشهر