صفحه نخست

فرهنگ و هنر

اقتصادی

عمومی

حوادث

سیاسی

علم و فناوری

اجتماعی

ورزشی

اخبار
چاپ

کشتی فرهنگی در کشور به گل نشست؟!

مسئول محترمی که سهمی ازکار فرهنگی فرزندان ایران و نسل فردا در دست توست ؛ آیا تاکنون سری به دادگاه های خانواده و معضل آنها زده اید؟

کد خبر : 5982

تاریخ انتشار : 06/10/1392 - 13:16


کشتی فرهنگی در کشور به گل نشست؟!

به گزارش خط امید بهشهر _ تقریباً چندماه از زمان بازگشایی مدارس و دانشگاه ها می گذرد، شاید برای بعضی از شما هم این سؤال مطرح شده باشد که چرا فقط درمورد هر مناسبت در همان روز یا هفته باید صحبت کرد؟ مثلاً روز معلم ، مادر ، کارمند ، جانباز، آزاده و پرستار … یا هفتۀ دفاع مقدس ؟ آیا نامیدن آن روز یا هفته در یک سال کفایت می کند و باید تا سال آینده فراموش شود؟ حالا که فکر می کنم می بینم بعضی مواقع بعضی عادت ها فراموش می شوند ، در حالی که احترام به پدر و مادر و تکریم آنها ، مختص یک روز یا یک هفته نخواهد بود چون ارزش وجود آنها بر همگان بدیهی است.

البته در حرفۀ خبری نیز این مهم وجود دارد که اگر خبرها در مورد موضوعی غیر از آن روز یا هفته باشد، به اصطلاح سوخته یا بیات است و باید منتظر آن در سال دیگر باشیم. اما می خواهم بر خلاف همیشه این عادت را بشکنم و دقیقاً پس از گذشت چندماه از بازگشایی مدارس و دانشگاه صحبت کنم. شاید بیشتر خبرنگاران ما حرف هایشان را در چندماه گذشته و روزهایی که به آن اختصاص داشت، به قلم آوردند و شاید هم برای بعضی از مناسبتها همان روز یا هفته ، تجلیل آن  کافی باشد؛ اما فکر می کنم موضوع نونهالان و نوجوانان ما که در آینده نزدیک وارد عرصۀ کار و جامعه می شوند و آینده سازان این مرز و بوم هستند ، حتی یک لحظه نباید فراموش شود چه برسد به اینکه در یک روز یا هفته به آن اکتفا کنیم و این را هم باید بدانیم که دشمنان دین و میهن یک لحظه دست از فرزندان ما برنمی دارند، بلکه آنها هویت کهن ما که با دینمان عجین است را نشانه رفتند و باید یادآور شویم مقابله و دفاع از هویت ایرانی – اسلامی کم از دفاع مقدس نخواهد بود و پاس داشتن خون شهدا پس از ۳۴ سال و گذشت ۲۵ سال از دفاع مقدس وظیفۀ شرعی همۀ ماست. شاید بعضی از ما آنقدر در مسئله سیاست و اقتصادغرق شدیم که یادمان رفته دین از سیاست جدا نیست و شاید نسبت به کِشتی فرهنگ ، در دریای متلاطم هجوم فرهنگ های غلط ، بی تفاوت یا غافل شدیم شایسته است بدانیم که اگر فرهنگ ایرانی اسلامی نباشد، هویتی هم وجود نخواهد نداشت. آیا هنوز بعضی از ما فکر میکنیم پرداختن به فرهنگ و هویت بین نسل امروز ، کار یک شب نیست و گذشت این سالها از دفاع مقدس با آوردن نامش فقط در یک هفته از سال کفایت می کند یا نه ؟ باید کمی جدی تر به موضوع فکر کرد و به آن عمل نمود. باید ریسمان را محکم کرد تا کشتی نسل امروز ،در عصر سرعت و نرم افزار و خوراک های متفاوت فرهنگی که از طرف دشمنان با ظاهری دلنشین ترسیم شده به حال خود رها نشود ، تا نسل نونهال ، نوجوان و جوان ما با موجهای غلط تهاجم فرهنگی به ناکجا آباد نرسد؟

باید گفت : بعضی ها که کارها و حرفهای تکراری را برای هیاهوی خبری و ارائه عملکرد در بوق و کرنا می کنند و بدون برنامه و دلسوزی در راستای فرهنگی وارد می شوند باید بدانند که فرزندانشان و نسل آینده همۀ ما در گرو این سهل انگاری ها شریک خواهند شد که خود کرده را تدبیر نیست.

البته بی تفاوتی هرکسی که ذره ای در این معضل ها مسئول است غیرقابل توجیه است چرا که سی دی هایی که از سن ۳ سالگی در دست فرزندان قرار می گیرد ، برای آنها خوراک فرهنگ ، عجایب ناممکن ، بی اساس و بی پایه می سازد و سپس الگو و آرم بر روی دفترهای مشق ، خودکار ، مدادرنگی ، کیف ، کفش و لباس و حتی ظرف های غذا می شود که نه تنها بر بی هویت کردن آیندگان با هجوم و ارائۀ فرهنگ غلط تأثیر بسزایی دارد ، بلکه رابطه های نادرست در سن کودکی و نوجوانی ، تبلیغ الگوی لباس های غربی و بی بندوباری جزء اهداف اصلی این کالاهای فرهنگی است که این زنگ خطر برای سست کردن پایۀ خانواده ها و نسل آینده است و اینها هشدارهایی است که ما باید در آینده پاسخگوی آن باشیم .

چرا انقلاب کردیم ؟ چرا ۸ سال دفاع کردیم و بهترین نوجوانان و جوانان ما سینه در برابر آتش های دشمن سپر کردند ؟ آیا همه بخاطر این است که نسل آینده بی هویت شود؟

آیا ما واقعاً از نظر فرهنگی تهی هستیم؟ آیا نمی توانیم خوراک فرهنگی و الگوی مناسب و جذاب بدست نسل آینده دهیم تا جایگزین الگوی بی اساس و غلط قرار گیرد؟ ما کتابی به نام شاهنامه داریم با قهرمان های افسانه ای که از هویت هزاران ساله ما حرف ها دارد از جوانمردی ، خانواده و میهن دوستی … ما جوانان و نوجوانانی داریم که با توکل به خدا برای حفظ دین و کشورشان سینه را در برابر گلوله های دشمن سپر کردند ، آیا الگو قرار دادن آنها که به جز توکل بر خدا و عشق به میهن سلاحی نداشتند ، برای نونهالان و نسل فردا راهی برای مبارزه با تهاجم فرهنگی و حفظ هویت ها و ارزش ها نیست؟ آیندگان به قضاوت خواهند نشست!

مسئول محترمی که سهمی ازکار فرهنگی فرزندان ایران و نسل فردا در دست توست ؛ آیا تاکنون سری به دادگاه های خانواده و معضل آنها زده اید؟

آیا شنیدن افزایش آمار طلاق و علت آن را جستجو کرده اید ؟ آیا میدانید اعتیاد ، عدم اعتماد و فساد و بی بندوباری عامل از هم پاشیدن خانواده هاست؟ آیا از آمار فرزندان طلاق چیزی شنیده اید؟ آیا هنوز هم فکر می کنید وقت عمل جدی با آسیب شناسی و تشکیل کارگروه های ضربت ، متخصص و مختلف فرهنگی نرسیده است؟ به یاد می آورم که در مدرسه به ما آموختند نخستین گروهی که اجتماع و جامعه را می سازد خانواده است ؛ که اگر خشت اول کج نهد….؟!

مسئول محترم فرهنگی از وظیفۀ خود شانه خالی نکن ، چراکه کوچکترین غفلت در این زمینه ای می شود که دشمن آن را با اهداف بمباران تهاجم فرهنگی پُر می کند که این آتش اگر بسوزاند دامن همه را خواهد گرفت و تر و خشک نمی کند ، این همه بد حجابی ، الگوهای غلط لباس ، فیلم های خشن….؟

در عوض جای خالی فیلم های خانوادگی اصیل و سریال های زیبای خانوادگی که عشق و محبت بین خانواده ها و تحمل مشکلات با گذشت و وفا به عهد را ترویج می کند، حس می شود.متأسفانه بعضی فیلم های سینما و تلویزیون جز تبلیغ بی وفایی و کمرنگ کردن عشق بین خانواده ها نیست ، جز رواج و عادی کردن نام طلاق که عرش خدا را می لرزاند پیامی ندارد. پس کجا رفت نام مقدس مادر به عنوان سنبل استقامت ، گذشت و محبت بین خانواده ها؟ پس کجا رفت نام پدر، ستون محکم خانواده ها ، که هیچ طوفانی آن را خم نمی کرد ، مادری که در فیلم ها الگوی تربیت فرزند دخترش بود تا مادری بسازد در آینده که به نامش و به سجادۀ پر از عطرش و نزدیکی به عرش خدا دعای آن همچون دعای بزرگان دین پیش خدا با ارزش و مستجاب است.

بیاییم از حرمت مادر بودن بگوییم که از دامن زن مرد به معراج می رود . از پدری بگوییم که با زحمت ، عرق جبین ، دستهای پینه بسته و استقامت و روزی حلال از مسئولیت پدر بودن که به دوش می کشد شانه خالی نمی کند و الگویی می شود برای آیندۀ پسرش.

کمی به زندگی امروز نگاه کنیم این همه تجمل ، تشریفات و امکانات نسبت به گذشته پس چرا آرامش گذشته ، محبت گذشته ، در میان آنها نیست ، چرا در کنارش استرس و اضطراب  خودنمایی می کند؟ فاصلۀ نسل ها کمتر از ۱۰ سال است. چرا خانواده ها خواهر ها و برادرها باهم غریبه اند؟ چرا کسی به کسی اعتماد ندارد؟ و  چرا ؟؟…….

به نظر می رسد تشریفات نبود اما ارج نهادن به بزرگترها  بیشتر، بگوییم امکانات و تلفن همراه نبود ولی عشق بین پدرها و مادرها محکم تر و حاصلش محبت بین فرزندان و خانواده ها بود که هیچ امکانات و مادیاتی در دنیا جایگزین آن عشق و احساس آرامش نخواهد شد. البته کسی مخالف استفاده از امکانات و پیشرفت نیست اما نه اینکه این امکانات سلاحی شود به دست دشمن برای نابودی آیندگان.

جای تأسف است که اکثر پدر مادرهای امروز با چشم و هم چشمی در کنار بستگان و دوستان آرامش را از خود و خانواه سلب می کنند ، صله رحم ، نان و نمک و هم سفره شدن معنی واقعی خود را از دست داده و فخر فروشی و بی اعتمادی جایگزین در رفت و آمدها و میهمانی هاست. پدر و مادرهایی که فقط نام مقدس پدر و مادر را به یدک می کشند اما حتی خود نمی دانند که با فخر فروشی موجب استرس بین خانواده خود و الگوی غلط دادن به فرزندان خواهند شد، مدل مبل ها ، موبایل ها ، ماشین ها ، لباس ها و …. شده به جای عشق و محبت ، درد و دل ، مشکل گشایی در میهمانی ها حتی بین خانواده های خیلی نزدیک و صمیمی پیتزا و انواع غذاهای فست فودی جای خود را به آبگوشت و عدسی ها ، دو رویی و بی اعتمادی جای خود را به محبت و عشق و اعتماد داده.

راستی کدام از لحاظ سلامتی بهترند؟ الگوی غذای سنتی یا فست فودهای مضر ، چیپس ها بجای نخود کشمش ها؟ اگر کمی به پای درد و دل های بعضی از خانواده ها در شهرهای بزرگ مخصوصاً پایتخت بنشینی میبینی سلام و صبح بخیر فرزندان گاهی فراموش می شود ، چون استرس ترافیک و دیر رسیدن به محل کار یا مدرسه شده اصل و جای  صبحانه با چای شیرین و نان داغ را گرفته و غذای ناهار هم معمولاً فست فودی است یا اصلاً خانواده ها به سفره نهار نمی رسند و شبها هم آنقدر خسته اند که دیگر همدیگر را نمی بینند.

آیا این واقعاً نامش زندگی است؟ امروز که فرزندان در تمام طول روز به جای در کنار مادر قرار گرفتن ، کنار مربی مهد کودک بزرگ می شوند و پدر مادر هایی که محبت را از فرزندان خود به بهانه های پیشرفت های مادی دریغ می کنند بدانند همین فرزندان در آینده و زمان پیری و نیازمندی ، آنان را به خانه ی سالمندان خواهند سپرد.

راستی آیا تحقیق کردید که قبلاً حداقل تعداد مهد کودک ها در شهرستان های کوچک کم بود و فقط چند ساعتی مادرها برای یادگیری و سرگرمی کودکان ، آنها را به آنجا می بردند ؛ اما اکنون علاوه بر افزایش تعداد مهدکودکها ، ساعت های آن از صبح تا غروب افزایش یافته و مهدهای شبانه روزی هم ، فرزندان ها را از پدرمادرها دور می کند و حتی هنگام میهمانی ها نیز والدین حاضر نیستند فرزندان آنها در کنارشان باشند ؛ البته یادمان نرود به همان اندازه هم تعداد خانه سالمندان نیز روبه افزایش است و وااسفا و چه حیف که نام مقدس پدر ومادر به این اندازه ذلیل و حقیر شده که بعضی ها با عدم لیاقت ، این نام مقدس را به یدک می کشند و ریشۀ همۀ این تزلزلهای جامعه در خانواده است و بدانیم اگر به زودی به فکر پیشگیری آن نیفتیم ریشۀ خانواده ها در جامعه رو به زوال خواهد رفت و من و تو مسئول ، مسئولیم. البته شاید بشود چند صباحی از این مسئولیت شانه خالی کرد ، اما بدانیم به همان خدایی که دوگیتی را خلق کرده روز قیامت و شرمندگی آن روز ، خواهد آمد.

سازمان بسیج مستضعفین و وزارت آموزش و پرورش بیشتر ورود پیدا کنند

سرهنگ پاسدار ناصر توکلی فرمانده سپاه ناحیه نور ،در گفت و گو با خبرنگار بلاغ با بیان اینکه فقط نباید به برنامه های سنبلیک اکتفا کنیم گفت: در طول سال، دانش آموزان و نسل جوان باید با دفاع مقدس که ۸ سال به طول انجامید آشنا شوند.

وی اظهار داشت : سازمان بسیج مستضعفین و وزارت آموزش و پرورش بیشتر ورود پیدا کنند و با نوآوری و ابتکارات برنامه هایی برای نسل امروز بسازیم که تکراری نباشد بلکه جذاب باشد و به جایی برسیم که نسل امروز که فقط بر کتاب ها و فیلم ها چیزهایی از دفاع مقدس خوانند و شنیدند حداقل با برنامه ریزی به عینیت دفاع مقدس پی ببرند و در اذهان آن گونه متصور شود که واقعاً بدانند دفاع مقدس چه بود ؟ چرا این جنگ نابرابر که دشمن بر ما تحمیل کرده را دفاع مقدس نامیدیم؟

توکلی تصریح کرد: ما معتقدیم نسل جوان ، نسل پر تحرک و با استعدادی است و شاید ما که برنامه ریز هستیم ضعیف باشیم و تاکنون نتوانستیم آنگونه که تأثیرگذاری عمیق و واقعی است این آگاهی را به نسل جدید بدهیم پس باید آسیب شناسی شود و نقاط ضعف و قوت با کارشناسان و متخصصان از قشرهای متفاوت انجام پذیرد تا آنگونه شایسته است ، واقعیت ها را به نسل امروزمان انتقال دهیم. وی افزود : وزارت آموزش و پرورش و بسیج و دستگاههای مختلف فرهنگی باید با برنامه ریزی دقیق تر و موشکافانه تر وارد این عرصه شوند و باید از نونهالان شروع کنیم، زیرا کودکین از سن ۲ سالگی در حال یادگیری مطالب هستند و ما می توانیم با انیمیشن فرهنگ اسلامی را به صورت تأثیر گذار ، جذاب و دقیق ، آموزش دهیم که مطمئناً اثربخشی آن بیشتر است. همچنین وی در مورد برنامه ها برای بچه ها و اسباب بازی دخترها و پسرها و سی دی های تأثیرگذار و جذاب گفت : بنده معتقدم که در بخش های مختلف فرهنگی جای کار بسیار است به ویژه صدا و سیما در رأس آن قرار دارد، چیزهایی که در دفاع مقدس اتفاق افتاده ، انتقال و بیان مطالب ، حقیقت ها، شهامت ها و از جان گذشتگی ها برای میهن و دین آنگونه که باید تأثیر گذار باشد کار نشده و باید همۀ دست اندر کاران فرهنگی با کمک متخصصین که در زمینۀ نونهالان و نوجوانان خبره و با تجربه هستند دست به دست هم دهند و در این راستا برنامه ریزی دقیق تر انجام دهند. در نسل نونهال ما انتظار نداریم که کتاب های ۸سال دفاع مقدس را مطالعه کنند تا به عظمت آن پی ببرند بلکه با هر نسل با تناسب آن چیزی که تأثیرگذار بر ذهن و هوش آن است باید اقدام شود و کارهای فرهنگی که دستگاه های مختلف انجام می دهند نباید به موازات هم باشدبلکه باید با هماهنگی هم کارهای متنوع در زمینه های مختلف فرهنگی انجام دهند که با نوع آوری و ابتکار و برنامه های متنوع و جذاب در نونهالان و نوجوانان بیش از بیش تأثیرگذار باشند. در این زمینه از نخبگان نیز می توان بهره گرفت.

هرچند کارهای میدانی انجام می شود ؛ اما کارهای تخصصی و آسیب شناسی و پی بردن به نقاط قوت و ضعف آن و اینکه تأثیرگذاری ها چقدر است ، بسیار مهم است. کسانی که ذوق و هنر و تخصص دارند در این راستا می توانند کمک کار خوبی باشند و به صورت فراخوان برای ارائۀ برنامه از آنها استفاده شود تا معایب و نواقص رفع و تأثیرگذاری ها بیشتر.

وی بیان داشت زمان دفاع مقدس گروه تلویزیونی سپاه فعال بودند و کارهای خوب انجام شد و باید مطابق با نسل امروز و نیاز نونهال و نوجوان و تأثیرگذاری بر آنها تداوم پیدا کند و به این مجموعه توجه شود و از رزمندگان ۸ سال دفاع مقدس و آزادگان و همۀ کسانی که نقشی در این راستا داشتند و کسانی که نقش کلیدی در دفاع مقدس داشتند استفاده شود و این نسل را که خود گواه عینی و زنده می باشند با نسل جدید نزدیکتر و مأنوس تر کرد تا با آشنایی با الگوی زندگی و نزدیکی با آنها به ارزش دفاع مقدس و دفاع از دین و میهن بیش از پیش پی ببرند و با انس و الفت و آشنایی با حال و هوای آنها این تأثیرگذاری را با تمام وجود خود درک کنند.

تأثیر فیلم ها در بازی کودکان نمود پیدا می کند

محمد محمدی  رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان نور در گفت و گو با خبرنگار بلاغ با بیان اینکه فیلم و سینما به عنوان یکی از مهمترین وسایل ارتباط جمعی در زندگی روزمره افراد و ساختار زندگی آنها می باشد بیان کرد: تأثیر فیلم ها حتی در بازی کودکان نمود پیدا می کند و تأثیر تخریبی بعضی فیلم ها تا آنجاست که در یک تحقیقات نشان داد که کودکان بعد از تماشای بعضی فیلم ها نیازمند مراقبت روانپزشکی هستند زیرا تأثیر تخریبی آن که بر اثر تحریک شدید احساس و ایجاد آشوب و اختلال در عواطف و احساسات ایجاد می شود بسیار بیشتر از نقش تربیتی آن است.

کودک گاه در ذهن خود و گاه در محل فیلم را بازی می کند . کودکان به فیلم دل می بندند و با قهرمانان فیلم خصوصاً شخصیت های محبوبش منطبق می شوند.

در سال های اخیر در رابطه با رسوخ شخصیت هایی چون باربی ، هری پاتر ، مرد عنکبوتی و… در میان کودکان و نوجوانان ، حرف و سخن بسیار بوده است.

کودکان علاقه شدیدی به دیدن این نوع کارتون ها از خود نشان می دهند و ممکن است که والدین هم به دلیل علاقه شدید کودکان به این کارتون ها ، از خود واکنشی نشان ندهند و یا از تأثیرات مثبت و منفی آن اطلاعی نداشته باشند.

ما باید کودکان را با فرهنگی که در آن زندگی می کند آشنا سازیم و برای ترغیب کودک به فرهنگی که در خون و روح آن ریشه دارد ، سرمایه گذاری کنیم.

در فضای رسانه ای باید به ارزش های دینی و ملی توجه داشت و اسطوره های مناسبی که ویژگی های بارز و خوبی دارند را به کودک معرفی کرد تا همان ویژگی ها او را جذب کند و پاسخگوی نیاز او باشد.

اگر انیمیشن هایی با کیفیت مانند شکرستان که با استقبال خوبی در میان کودکان و حتی بزرگترها رو به رو شده به درستی بازاریابی شود و در اختیار مردم قرار گیرد ، بی شک هیچ ایرانی خوش فکری حاضر نخواهد شد ذهن فرزندش را به دست بازی ، بن تن و امثال اینها بسپارد.

خوشبختانه امسال که استفاده از وسایل و لوازم با تصاویر غیرمتعارف در مدارس جلوگیری شد ، می توان گفت که اولین گام را برداشته ایم که اغلب مردم نیز ابراز رضایت می کنند. اما باید به خاطر داشت خلاء موجود باید به شکل مناسبی پر شود. اما بعضی از مشکلات مانند عدم سرمایه گذاری مناسب و یا ضعف در سیستم تولید ، توزیع و تبلیغات باعث گردید تا در ذهن کودک حک نشود.


منبع : بلاغ

 

 

  

دیدگاه شما در مورد : کشتی فرهنگی در کشور به گل نشست؟!

کشتی فرهنگی در کشور به گل نشست؟!

  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • rss
  • آرشیو

 

 

مبلمان ماهور بهشهر