صفحه نخست

فرهنگ و هنر

اقتصادی

عمومی

حوادث

سیاسی

علم و فناوری

اجتماعی

ورزشی

اخبار
چاپ
نگاهی به توافق ژنو

ناگهان چه زود دیر می شود!

برخی هلهله ی پیروزی سر دادند گویا نمی دانند که هرکسی بهره ایی اندک از سواد داشته باشد به درستی می فهمد تعلیق غنی سازی بیست درصد و عدم شناختن حق غنی سازی در متن خود گویای همه چیز است.

کد خبر : 4885

تاریخ انتشار : 04/09/1392 - 14:47


ناگهان چه زود دیر می شود!

به گزارش خط امید بهشهر _ متن توافق نامه منتشر شد همه چیز کاملا از تاریکی به روشنا افتاد و معلوم شد در نبرد واژه ها چه کسانی پیروز شدند ولی آنچه که بسیار آزار دهنده است اینست که در اوج عقب نشینی و شکست ، برخی هلهله ی پیروزی سر دادند گویا نمی دانند که هرکسی بهره ایی اندک از سواد داشته باشد بدرستی می فهمد تعلیق غنی سازی بیست درصد و عدم شناختن حق غنی سازی در متن خود گویای همه چیز است و عمق فاجعه بیشتر آنجا رخ نشان می دهد که هیچ نستاندیم و در پایان شش ماهه نیز الزاما باید گام هایی را برداریم که حکایت از تعطیلی همین مقدار اندک است تازه اگر دلی برامان سوخت و حضرات در جنگ زرگری ما را لایق بدانند برخی از تحریم ها را حل نمایند و در نهایت دو راه می ماند راه ذلت که همه ی قوای بدست آمده از خون شهدا را به تاراج دهیم و فقط به عکس گرفتن با خانواده هایشان بسنده کنیم و راه دیگر که براحتی برخی آن را مطرح می کنند برگشت به مسیر مقاومت که یقینا باز هرکسی می تواند حدس زند که چقدر هزینه بر خواهد بود.

 

 

 ظریف کاری با این انقلاب کرد که برگشت از این توافقنامه جنگ خونینی را در پی خواهد داشت چراکه ما خود آنان را به اجماع رسانده ایم و این اجماع در آتیه به سود اسرائیل و به ضرر مقاومت وارد عمل خواهد شد.

 آقایان همانطور که در تحلیل های قبل عنوان شد به هر صورتی نیاز به این هیاهو داشتند تا بیلان نداشته صد روز را با هیبتی پیروزمندانه ! در سیما به نمایش بگذارند آینده پیش روی ماست و توجیهات دولت مردانی همچون صالحی خیلی زود از رمق خواهند افتاد چرا که عوارض امضای پای توافقنامه خیلی ها را به گوشه رینگ خواهد کشاند و آنگاه معلوم خواهد شد که لبخند های ظریف چه دردها و چه اشک هایی را برپیکره این انقلاب روا داشته است.

 

 

 فقط مصاحبه ظریف در ژنو را مروری کنید که ورود در واژه ها و کلمات متن توافق نامه را خیلی حساس جلوه داده بود ولی دریغ از آوردن حق غنی سازی ایران در متن توافق نامه و توجیه هاشمی رفسنجانی در عدم نیاز آن بدلیل وجود آن در مفادNPT اوج تحقیر یک ملت بود و هست و از همه بالاتر نامه ریاست جمهوری به رهبر معظم و ذکر این نکته که حق غنی سازی در متن آمده است و رهبر امت طبق مرقومه ایشان جواب داده اند که از تیم مذاکره کننده تشکر می کنیم و این استقامت باید خط همیشگی مسئولان در آتیه باشد.

 هر چند همگان چشم به کلام رهبری دوخته ایم ولی باید روحانی و دستگاه دیپلماسی شان بدانند که بسیجیان سر در گریبان بدور از هیاهوی دولتیان ، به کسانی که در فرودگاه سرود " سر اومد زمستان " را خواندند و ارتباط با غرب را طلوعی بر زمستان ! ایران دانسته اند می گویند اگر در نهایت نیاز به عاشورایی دیگر باشد به اذن رهبری هیچ داعیه ای نخواهد بود و مرگ شیرین ترین بهایی است که براحتی به آغوش آن خواهیم شتافت و نخواهیم گذاشت ایران بار دیگر سایه ی سیطره ی خویش را براین کشور بگستراند.

نویسنده : علی نائیجی
منبع : بلاغ

 

 

  

دیدگاه شما در مورد : ناگهان چه زود دیر می شود!

ناگهان چه زود دیر می شود!

  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • rss
  • آرشیو

 

 

مبلمان ماهور بهشهر