صفحه نخست

فرهنگ و هنر

اقتصادی

عمومی

حوادث

سیاسی

علم و فناوری

اجتماعی

ورزشی

اخبار
چاپ

13 آبان هدیه ای بی نظیر به تیم مذاکره کننده ی ایرانی

کد خبر : 4413

تاریخ انتشار : 12/08/1392 - 19:09


13 آبان هدیه ای بی نظیر به تیم مذاکره کننده ی ایرانی


خط امید بهشهر – سیزدهم آبان سالگرد تاریخی بسیار مهم و خاطره آفرین برای ایران و ایرانی است؛

 

تبعید امام خمینی به ترکیه در 13 آبان 1343، کشتار دانش‌آموزان در 13 آبان 1357 در دانشگاه تهران و تسخیر سفارت امریکا در 13 آبان 1358، سه رویداد متفاوت بودند، اما هرکدام سهمی ویژه در تاریخ انقلاب و حتی امروز پس از انقلاب دارند. قوه ی محرکه ی همه ی انها عزت طلبی و مبارزه با استکبار بود!

 

تبعید امام خمینی در 13 آبان 1343 به دلیل اعتراض ایشان  به سیاستهای حکومت پهلوی و از جمله تصویب لایحه کاپیتولاسیون صورت گرفت و در پی آن علی رغم فضای خفقان، موجی از اعتراض‌ها به صورت تظاهرات در بازار تهران، تعطیلی طولانی دروس حوزه‌‌ها و ارسال طومارها و نامه‌ها به سازمانهای بین‌المللی و مراجع تقلید جلوه‌گر شد. آیت‌الله حاج مصطفی خمینی نیز در روز تبعید امام بازداشت و زندانی شد و پس از چندی در 13 دی 1343 به ترکیه نزد پدر تبعید شد.
در سیزدهم آبان 1357 دهها نفر از دانش‌آموزان که برای انجام تظاهرات در محوطه دانشگاه تهران تجمع کرده بودند، هدف تیراندازی مأموران حکومت قرار گرفته و به دلیل بسته بودن درهای دانشگاه هیچ یک از دانش‌آموزان نتوانستند از برابر آتش گلوله‌‌های مأموران بگریزند و بسیاری از آنها به شهادت رسیدند. جنایتی که توسط دولت «آشتی ملی» شریف امامی صورت گرفت.

 

و اما 13 ابان 58؛ پس از پیروزی انقلاب اسلامی و درواقع از سر راه برداشتن اولین مانع آزادی مردم( شاه مخلوع)  و برپایی حکومت اسلامی حالا دیگر نوبت به برداشتن مانع اصلی بود اما پس از اعلام پیروزی انقلاب اسلامی بسیاری از گروه هایی که تا قبل از پیروزی انقلاب همراه مردم بودند با دیدن مقبولیت بیش از تصور حضرت امام (ره) نزد ملت و مطیع بودن مردم نسبت به ایشان و با توجه به شناختی که از ایشان داشتند، مبنی بر اصرار بر اجرای احکام اسلام ، دیگر راه خود را جدا نموده و شروع به سنگ اندازی در راه مردم کردند.
وقایع و حوادث تکان دهنده ی استان های کردستان، کرمانشاه، و آذربایجان غربی، غائله ی خلق ترکمن و گروه های جدایی طلب عرب در خوزستان  نمونه هایی از آن سنگ اندازی هاست  و البته در کنار این غائله ها اقدامات دولت موقت خصوصا دیدار مهندس بازرگان و دکتر ابراهیم یزدی با برژینسکی که در آن زمان مشاور امنیت ملی رئیس جمهور آمریکا بود در حاشیه سالرد پیروزی انقلاب الجزایر محافل دانشجویی را نگران سازش دولت موقت با آمریکا کرد. در نتیجه برآن شدند تا سفارتخانه را به تصرف در آورند. البته به دلیل آنکه در اسفند ماه سال 57 چریک های فدایی به آنجا حمله کرده بودند ، نام خود را "دانشجویان پیرو خط امام" گذاشتند تا خرجشان را با آنها در دیدگاه مردم جدا کرده باشند. پس از برنامه ریزی ،مقرر می شود که در روز 13 ابان، اولین سالگرد کشتار دانش آموزان به سمت سفارت حرکت کنند و در اسرع وقت ممکن آنجا را تصرف کنند.

 

پس از این ماجرا مسئله ی مهمی که دانشجویان را نگران می کرد تحرکات منافقین بود ، که با حرکت هوشمندانه ی حضرت امام در حمایت صریح از این اقدام و "انقلاب دوم خواندن" آن، ایشان فضا را به نفع جریان انقلاب اسلامی تغییر دادند.

 

پس از حمایت حضرت امام؛  ملت ایران تمام قد با دانشجویان همراه شدند و هر ساله 13 ابان را گرم می دارند و علاوه بر زنده نگه داشتن یاد آن ایام و شهدای دانش آموز بیعت مجددی با امام خوبی ها و خلف صالح ایشان انجام می دهند. اما گویا امسال با سالهای گذشته اندکی تفاوت دارد!

 

دولت "تدبیر و امید" از کنار آمدن با کدخدای دنیا سخن می گوید و برای رفع تحریم ها از مذاکره سخن بعمل می آورد!

 

اما آیا آمریکای امروز با آمریکای 34 سال قبل تفاوت دارد؟
آیا تنها راه نجات اقتصاد ایران رفع تحریم هاست؟ اصلا آیا تحریم ها توانسته است اقتصاد ما را فلج کند؟

 

امروز نیز علی رقم اعلام حسن نیت دولت جدید جهت تعامل با جهان و ارسال پالس های دوطرفه جهت مذاکره ، همچنان شاهد پیگیری سیاست های خصمانه حکومت و دولت آمریکا علیه ملت و حکومت اسلامی ایران هستیم؛

 

از پیگیری مجلس سنا جهت تحریم های بیشتر تا فضا سازی های رسانه ای در جهان علیه ایران و تکرار مطالبات واهی درباره ی پرونده ی هسته ای ایران همه و همه از عدم تغییر سیاستها و استراتژی آمریکا علیه انقلاب اسلامی حکایت می کنند. و تنها چیزی که ممکن است تغییر پیدا کرده باشد تاکتیک های آنهاست که آنهم فقط جهت منافع خودشان است!
کشوری که بیش از 17 تریلیون دلار بدهی دارد و تا 80 سال آینده هر کودکی که در آمریکا بدنیا می آید باید بدهی به دولت بپردازد و کشوری که با سیاست های شکست خورده ی خود در منطقه ی آسیای غربی با وقوع بیداری اسلامی وجهه اش را در میان ملتها از دست داده  نیازمند بازیابی دوباره این وجهه از دست رفته است و برای بازیابی دوباره وجهه خود چه راهی راحت تر از مذاکره با جمهوری اسلامی ایران یعنی کشوری که در 35 سال گذشته در نقطه مقابل آمریکا قرار داشت و با وجود همه ی مشکلات ، امروز یک کشور مستقل و پیشرو در بسیاری از زمینه ها است.

 

کشوری که در اقتصاد و صنعت با وجود تحریم های فراوان جزو 25 کشور برتر دنیا از لحاظ تولید ناخالص ملی بشمار می رود و در تولید علم نیز از لحاظ سرعت رشد علمی در دنیا اول و از نظر جایگاه علمی هفدهم می باشد در کنار همه ی اینها مسئله ی استقلال سیاسی که دل و جان ملت های آزاده بخصوص امت اسلام را به خود مشغول ساخته بعنوان بزرگترین شاخصه ی جمهوری اسلامی است که حتی در مسائل سیاسی بین المللی نیز کفه ی ترازو را به نفع  جمهوری اسلامی سنگین ساخته است.

 

با وجود همه ی دلایل فوق آیا غیر از این است که دولت آمریکا به مذاکره ،به عنوان برگ برنده خود در برخورد با بیداری اسلامی و هرگونه جنبش های استقلال طلب ، نیازمند است؟ سوال اصلی اینجاست درحالی که ایران می تواند و طبق نظر اکثریت غالب کارشناسان اقتصادی باید با حمایت از تولید داخلی اقتصاد خود را تقویت سازد چرا دولت اولویت خود را برداشتن تحریم ها آنهم با گفتگوی مستقیم با کدخدای جهان قرار داده؟ عقبه ی سیاسی دولت محترم و اصلاف زنجیره ای رسانه ای آن از طرح مذاکره با آمریکا و سرکوب رسانه ای مخالفت های  مردمی چه منفعتی را پی می گیرند؟

 

با این وجود به فرموده ی امام جامعه ، ما به دولتمران خود خوشبین هستیم و از دیپلمات های خود حمایت می کنیم و 13 ابان امسال را پرشور تر از همیشه برگزار می کنیم تا هدیه ای بی نظیر به تیم مذاکره کننده ی ایرانی داده باشیم تا با دستی پر و عقبه ای پر قدرت بر میز مذاکره حاضر شوند.

نویسنده : حسین ییلاقی اشرفی

 

 

  

دیدگاه شما در مورد : 13 آبان هدیه ای بی نظیر به تیم مذاکره کننده ی ایرانی

13 آبان هدیه ای بی نظیر به تیم مذاکره کننده ی ایرانی

  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • rss
  • آرشیو

 

 

مبلمان ماهور بهشهر