صفحه نخست

فرهنگ و هنر

اقتصادی

عمومی

حوادث

سیاسی

علم و فناوری

اجتماعی

ورزشی

اخبار
چاپ

شگردهای قدیمی برای جلب رای

با وجود مشکلاتی که در حوزه های مهم فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی مشاهده می شود؛ همچنان ملت ایران بر پیگیری شعارهای انقلاب اسلامی در این حوزه ها بخصوص مسائل دین، خانواده، مسئله‌ی «زن و مرد»، استقلال، مقابله با بیگانه، مردم‌سالاری اسلامی و مسائل گوناگون فرهنگی اصرار دارند.

کد خبر : 38507

تاریخ انتشار : 06/12/1394 - 12:40


شگردهای قدیمی برای جلب رای

به گزارش خط امید بهشهر؛ با بررسی دوره‌های مختلف برگزاری انتخابات از لحاظ رفتار احزاب و گروه های فعال در صحنه سیاست داخلی، نکته ای که در بیشتر دوره‌ها مشترک به نظر می‌رسد اول موضوع قهر با صندوق آرا و دوم القای"نیاز جامعه به تغییر" است! 
 
مردم در هر پدیده ی سیاسی اجتماعی مانند انقلاب ها، یکی از ارکان اصلی آن محسوب می شوند و چنانچه تمایلی به همراهی با  آن نشان ندهند هیچ پدیده ی اجتماعی به ثمر نمی رسد!
 
همانطور که پیروزی و به ثمر نشستن هر انقلابی به عنوان پدیده ی اجتماعی و سیاسی به حضور فعال مردم احتیاج دارد، تداوم آن نیز منوط به حضور مردم در صحنه است.
 
ملت ایران مردمی پویا و تحول خواه بوده اند و این ادعا در برگ برگ کتاب قطور تاریخ این سرزمین قابل مشاهده و اثبات است.
 
در سال های پس از پیروزی انقلاب اسلامی بدلیل اهمیت قائل شدن جمهوری اسلامی به نقش مردم تبلور این بحث را در مشارکت آنها درانتخابات های مختلف برگزار شده دیده ایم. می توان گفت که ملت ایران در مسیر زمان، با کشف فرصتِ فعال ماندن و موثر بودن در تصمیم گیری ها و اداره امور کشور، رفته رفته به یک بلوغ سیاسی در خور شأن رسیده و امروز در بین کشورهای منطقه و حتی جهان از جایگاه بالایی برخوردار است.
 
در این میان، دوره‌های مختلف برگزاری انتخابات از لحاظ رفتار احزاب و گروه های فعال در صحنه سیاست داخلی قابل بررسی مفصل است اما نکته ای که در بیشتر دوره‌ها مشترک می‌رسد اول موضوع قهر با صندوق آرا و دوم صحبت کردن از ( بخوانید القای) "نیاز جامعه به تغییر" است!
 
قهر؛ از لحاظ روانشاسی واکنش طبیعی و غریزی انسان است. چرا که کنش ها و واکنش ها، خواسته یا ناخواسته افراد را به سمت قهر سوق می دهند. و روانشناسان قهر را یکی از نشانه‌های تنبیه دانسته اند.
 
اما اگر قهر کردن به امری رایج در فرد تبدیل شود به نوعی بیماری بحساب آمده و باید تحت درمان(رفتار درمانی) قرار گیرد.
 
در جامعه نیزگروه ها و احزاب از سلاح قهر استفاده می نمایند که البته باید پذیرفت این نوع رفتار از سوی آنها نه یک واکنش غریزی بلکه حساب شده است و به جهت نیل به هدفی صورت می گیرد. چرا که رفتار احزاب و گروه ها حاصل خرد جمعی درون سازمانی خود است!
 
بررسی انتخابات های گذشته نشان می دهد که قهر کردن با صندوق های آرا، یکی از راه های اعتراض و ایجاد فشار جهت رسیدن به اهدافی مانند وادار نمودن شورای نگهبان و یا بدنه ی حاکمیت به تایید صلاحیت افراد مورد نظرشان است. به عنوان مثال انتخابات مجلس چهارم و هفتم که اوج درگیری برخی از جریانات و اصلاح طلبان با شورای نگهبان بود و با تحریم انتخابات از سوی آنان همراه شد.
 
البته خود این گروه ها به مرور زمان و در اثر قاطعیت نظام در برگزاری قانونمند انتخابات و جلوگیری از انحراف در آن و حتی مقابله با به تاخیر افتادن آن، فهمیدند که ممکن است قهر کردن به حذف تدریجی آنها از صحنه سیاسی کشور منجر شود و بعلاوه با این کار صرفا فضا را برای ابراز وجود و نهایتا پیروزی تفکری غیر از خودشان مهیا می کنند، و باید چاره ی دیگری بیاندیشند!
 
نکته ی مهمی که درباره ی "قهر با صندوق آرا" باید به آن اشاره کرد تضاد این رفتار با شعار دموکراسی خواهی و آزادی های مدنی است که بسیاری از این گروه ها سال هاست خود را داعیه دار آن معرفی می کنند.
 
همه ی افراد در جامعه باید بدانند که شرکت در انتخابات علاوه بر اینکه دفاع از حق شهروندی است، یک وظیفه ی مهم نیز تلقی می شود. بطور مثال اگر فردی در انتخابات شرکت نکند و در تصمیم گیری کلان مداخله نکند مسئول است و باید هزینه این عدم مشارکت را بپردازد و هیچ غرامتی بالا تر از این نیست که باید 4 سال شخصی را و تفکر و برنامه ریزی هایی را تحمل کند که در اثر فعال نبودن خودش در انتخابات، مسند قدرت رسیده است!
 
اما در سالهای اخیر شِق دیگری از پدیده قهر در رفتار اجتماعی سر زده که برای «نه» گفتن به شخصی به فردی دیگر «آری» گفته می شود. و شاید بتوان از ائتلاف نمودن برخی افراد و جریانات و احزاب با یکدیگر را بعنوان مثبت ترین نوع آن یاد کرد.
 
نکته ی دوم شعار "نیاز جامعه به تغییر" است که توسط برخی از جریانات داده می شود!
 
بر کسی پوشیده نیست که تغییر و حرکت رو به پیشرفت نیاز هر جامعه ای برای رسیدن به اهداف بلندی است که آنها را دنبال می کند. و جامعه ی اسلامی ما نیز از آن مستثنا نیست بلکه حتی می توان گفت نسبت به انجام آن اولی است چرا که در آمیزه های دینی خود داریم اگر مومنی دو روزش با هم یکی باشد خسران کرده است.(چه برسد به جامعه)
 
اما نکته اینجاست مگر جامعه فعلی چه کاستی هایی دارد که باید به سمت تغییر رفت؟
 
جامعه امروز ایران با وجود کاستی های متعدد جامعه ای اسلامی و انقلابی است که بر ادامه پیمودن راه انقلاب خود اصرار دارد؛ گواه این ادعا را می توان در راهپیمایی 22 بهمن امسال مشاهده کرد که به اعتراف دوست و دشمن بسیار با شکوه تر از سالهای گذشته برگزار شد.
  
با وجود مشکلاتی که در حوزه های مهم فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی مشاهده می شود؛ همچنان ملت ایران بر پیگیری شعارهای انقلاب اسلامی در این حوزه ها بخصوص مسائل دین، خانواده، مسئله‌ی «زن و مرد»، استقلال، مقابله با بیگانه، مردم‌سالاری اسلامی و مسائل گوناگون فرهنگی اصرار دارند.
 
در نتیجه طبیعی است که کاندیداها و احزاب لااقل در ظاهر هم که شده بر لزوم تغییر در این مواضع و آرمانها سخن نگویند.
 
اما تغییری که امروز به آن دامن زده می شود از نوع رفرم نیست، بلکه بیشتر سیاه نمایی در وضع موجود است که طی آن دو هدف پیگیری می شود
  
برای نمونه می توان به انتخابات سال 92 و شگردی که آقای روحانی از آن تمسک جست اشاره کرد؛ با استفاده از سیاه نمایی خدمات و چهره ی دولت قبل و در کنار آن با دادن وعده های بسیار توانست توجه آرای را به خود جلب کند.
  
از طرفی دیگر هر زمانی که دولت یازدهم مورد انتقاد کارشناسان و نخبگان اقتصادی و سیاسی قرار می گیرد با گریز به صحبت ها و جوسازی های خودشان در زمان انتخابات و اشاره به حربه ی انتخاباتی در سال 92 یعنی؛ حجم خرابی های ارث گرفته شده از گذشته، کاستی های خود را توجیه می کند!
 
در حقیقت باید گفت سیاه نمایی از وضع موجود و نشان دادن در باغ سبز شگردی هرچند قدیمی برای جلب آراست که برخی از کاندیداها همچنان به آن تمسک می جویند.

نویسنده : حسین ییلاقی اشرفی
منبع : جهان

 

 

  

دیدگاه شما در مورد : شگردهای قدیمی برای جلب رای

شگردهای قدیمی برای جلب رای

  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • rss
  • آرشیو

 

 

مبلمان ماهور بهشهر