صفحه نخست

فرهنگ و هنر

اقتصادی

عمومی

حوادث

سیاسی

علم و فناوری

اجتماعی

ورزشی

اخبار
چاپ
پرونده ای برای دانشگاه‌های غیرانتفاعی مازندران

مدارسی با تابلوی دانشگاه/دانشگاه نه، سالن مد و بنگاه اقتصادی

دانشگاه‎های غیرانتفاعی که به‎صورت قارچ‎هایی سمی در کنار نظام آموزش عالی رشد کرده‎اند، کیفیت علمی و بنیان نظام آموزش عالی را نشانه رفته‎اند.

کد خبر : 19620

تاریخ انتشار : 16/12/1393 - 18:14


مدارسی با تابلوی دانشگاه/دانشگاه نه، سالن مد و بنگاه اقتصادی

به گزارش خط امید بهشهر _ رفتن به دانشگاه آرزویی بود که برای بسیاری از جوانان به یک کابوس و گاهی اوقات نیز به یک رویا تبدیل شده بود اما هر چه که گذشت، با افزایش تعداد ظرفیت‎های دانشگاه‎ها و همچنین انواع مختلف دانشگاه مانند: پیام‎نور، آزاد، غیرانتفاعی و ... این کابوس از بین رفت و دیگر کسی نیست که اراده کند و به دانشگاه نرود.

البته با این افزایش انواع دانشگاه و ظرفیت دانشگاه‌ها، کم‎کم کیفیت آموزشی نیز پایین آمد و به جایی رسید که امروز می‎توان با قاطعیت گفت که بسیاری از دانشگاه‎های ایران از نظر کیفیت آموزشی در حد صفر و بعضاً منفی نیز هستند و دانشجویان صرفاً برای گرفتن مدرک به دانشگاه‌ها می‌روند.

در این میان اسفناک‌تر این است که دانشگاه‌های جدید همگی پولی هستند و به دانشجو تنها به‌عنوان یک منبع اقتصادی نگاه می‌کنند و این امر باعث شده دیگر کیفیت برای دانشگاه‌ها مهم نباشد و دانشگاه‎ها تا می‎توانند برای رسیدن به پول، به جذب دانشجو تلاش می‎کنند.

یکی از دانشگاه‎هایی که در این سال‎ها در حال رشد است و همانند قارچی در کنار دانشگاه‌های سراسری و حتی آزاد و پیام نور رشد کرده است، دانشگاه‌های غیرانتفاعی هستند که البته در مازندران بیش از ۳۰ درصد دانشگاه‌ها را تشکیل می‌دهند.

این دانشگاه‌ها که بیشتر موسسان آنها، از مسئولان و بعضاً اساتید هستند، از جو به‌وجود آمده برای کنکوری‌ها استفاده و با راه‌اندازی دانشگاه‌های غیرانتفاعی اقدام به جذب دانشجو در مقاطع مختلف تحصیلی کردند.

این دانشگاه‎ها در استان مازندران با مشکلات علمی، آموزشی و فرهنگی بسیاری مواجه هستند و در مقابل این مشکلات هیچ اراده‌ای برای بازرسی از این دانشگاه‌ها و حل این معضلات وجود ندارد.

در حوزه آموزشی، این دانشگاه‎ها بیشتر شبیه مدارسی بوده که با تابلوی دانشگاه در حال جذب دانشجو هستند، چرا که به غیر از عده‌ای معدود از دانشگاه‎های غیرانتفاعی، بیشتر دانشگاه‌ها با تعداد ۷۰۰، ۱۰۰۰ و ۱۵۰۰ دانشجو و در ساختمان‎های استیجاری در حال اداره هستند.

در حوزه علمی نیز وضع به همین منوال است و نسبت به حضور اعضای هیئت علمی در رشته‎های مختلف وضع بسیار اسفناک بوده و بیشتر اساتید حق‎التدریسی هستند و مباحثی هم که در کلاس‎های درس مطرح می‎شود، در حد دانش‎آموزان دبیرستانی است و این مهم‎ترین دلیل نداشتن تولیدات علمی در این دانشگاه‎ها است.

اما مهم‎ترین و دردناک‎ترین حوزه‎ای که در آن نظارتی وجود ندارد، حوزه فرهنگ است که به‌دلیل عدم نظارت، این دانشگاه‎ها به مکان‎های ضد فرهنگی تبدیل شده‎اند.

وضعیت پوشش دانشجویان خصوصاً دانشجویان دختر به‎قدری زننده است که می‎توان دانشگاه‎های غیرانتفاعی را بیشتر به سالن‎های مد و آرایش تشبیه کرد تا دانشگاه و این همه در سایه عدم نظارت مسئولان رخ می‎دهد.

در ادامه پرسش‎هایی مطرح می‎شود که نیازمند تأمل دقیق مسئولان امر است و ما به‌دنبال پاسخ آن هستیم.

۱- چرا نقش دانشگاه‎های غیرانتفاعی در تولیدات علمی و اجتهاد علمی و افزایش رشد علمی کشور کم‎رنگ است؟

۲- مسببان واقعی کم‎ارزشی مدرک تحصیلی مراکز دانشگاهی غیرانتفاعی چه کسانی هستند؟ رویکرد اقتصادی و منفعت‎محور مسئولان دانشگاه و یا پایین بودن سطح علمی اساتید حق‎التدریس؟

۳- اباحی‎گری مسئولان فرهنگی در دانشگاه‎های غیرانتفاعی به چه منظوری دنبال می‎شود: استحاله فرهنگی و یا تلاش در جهت افزایش تعداد دانشجویان ورودی؟

۴- آنهایی که منتقدان دانشگاه‎های قارچ‎گونه غیرانتفاعی هستند، چرا اشتغال‎زایی و درآمدزایی صاحبان این دانشگاه و مشاوران املاک را نادیده می‎گیرند؟

با توجه به این موضوع، «نگاه آزاد» به عنوان مرجع دانشگاهی شمال کشور، پرونده‎ای را برای دانشگاه‎های غیرانتفاعی سراسر استان باز می‎کند و در گزارشات مختلف به بررسی وضعیت مکانی، علمی و آموزشی و فرهنگی این دانشگاه‎ها می‎پردازد تا مسئولان وزرات علوم و مسئولان استانی و دیگر دانشگاه‎های سراسری استان، از خواب زمستانی بیدار شده و با این پدیده قارچی برخورد کنند.


منبع : نگاه آزاد

 

 

  

دیدگاه شما در مورد : مدارسی با تابلوی دانشگاه/دانشگاه نه، سالن مد و بنگاه اقتصادی

مدارسی با تابلوی دانشگاه/دانشگاه نه، سالن مد و بنگاه اقتصادی

  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • rss
  • آرشیو

 

 

مبلمان ماهور بهشهر