صفحه نخست

فرهنگ و هنر

اقتصادی

عمومی

حوادث

سیاسی

علم و فناوری

اجتماعی

ورزشی

اخبار
چاپ

چرا امروز در مازندران جای سوزن انداختن نبود؟

22 بهمن، روز آرمان‌خواهی و کوبیدن مشت بر دهان کسانی است که باانگیزه و بی‌انگیزه به‎دنبال ایجاد رخنه در نظام و ملت هستند، مردم برای آمدن نیاز به بهانه ندارند، آنها همیشه بهانه‌ها را خنثی می‌کنند، آمدن آنها پیام دارد، انقلاب ما انقلاب فرهنگی، دینی و سیاسی بود که هر چند باید اقتصاد هم پویا شود اما اقتصاد مقصد حرکت ملت ایران نبود.

کد خبر : 18679

تاریخ انتشار : 23/11/1393 - 00:01


چرا امروز در مازندران جای سوزن انداختن نبود؟

به گزارش خط امید بهشهر _ بار دیگر یوم‌اللهی دیگر از راه رسید، 22 بهمن تبلور اندیشه‌ها و آرمان‌هایی است که قرن‌ها با این ملت قرین بوده است.

یوم‌الله 22 بهمن زادروز به ثمر نشستن خون‌هایی است که از رگ‌های ملت ایران برای ایستادگی انقلاب، پایمردی و عدالت‌خواهی رقم خوردو حضور پرشوری که به قول معروف جای سوزن انداختن در مسیرهای راهپیمایی نبود.

این حضور بعد از 36 سال و آغاز سی‎وهفتمین طلیعه بهار انقلاب پیام دارد، پیام برای آنهایی که سال 88، شعار نه غزه، نه لبنان سر داده بودند، همان آنهایی که آمدن ملت ایران در راهپیمایی‎های مختلف به چیزهای بی‎ارزشی چون یارانه و کمک‎های مالی و ... قلمداد می‎کردند.

22 بهمن، روز آرمان‌خواهی و کوبیدن مشت بر دهان کسانی است که باانگیزه و بی‌انگیزه به‎دنبال ایجاد رخنه در نظام و ملت هستند، مردم برای آمدن نیاز به بهانه ندارند، آنها همیشه بهانه‌ها را خنثی می‌کنند، آمدن آنها پیام دارد، انقلاب ما انقلاب فرهنگی، دینی و سیاسی بود که هر چند باید اقتصاد هم پویا شود اما اقتصاد مقصد حرکت ملت ایران نبود.

ملت ایران برای آب و نان قیام نکرد، مسئولان باید بدانند که آنچه مردم را با هزاران مشکل و مسائل پیچیده دنیای امروز با هم به خیابان می‌رساند، گوش سپردن به سخنان رهبر انقلاب است و علویان مازندران راه پرافتخار خود را با ولایت مطلقه فقیه، از همان قرون اولیه به ثبت رسانده بودند و امروز آن را استمرار می‌دهند.

مشکلات همیشه بوده و هست اما مسئولان باید به‎گوش و به‎هوش به پیام ملت در راهپیمایی توجه کنند.

امروز شمالی‌های خسته از کار و تلاش جلگه به جلگه، دشت به دشت و آسمان به آسمان این سرزمین، نام مبارک شهیدان انقلاب و هشت سال حضور یافتند و گفتند من‎وتو، مایی می‌شویم، هرچند که شاید من و توی که امروز ما شدیم یکی مدیر، مسئول، استاد، خیاط، بقال، نقاش و ... اما همه به یک چیز می‌اندیشیم و آن ایرانی سربلند و آزاد است.


منبع : بلاغ

 

 

  

دیدگاه شما در مورد : چرا امروز در مازندران جای سوزن انداختن نبود؟

چرا امروز در مازندران جای سوزن انداختن نبود؟

  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • rss
  • آرشیو

 

 

مبلمان ماهور بهشهر