صفحه نخست

فرهنگ و هنر

اقتصادی

عمومی

حوادث

سیاسی

علم و فناوری

اجتماعی

ورزشی

اخبار
چاپ

هدیه انقلاب اسلامی به جامعه جهانی

کد خبر : 18354

تاریخ انتشار : 14/11/1393 - 13:08


هدیه انقلاب اسلامی به جامعه جهانی

به گزارش خط امید بهشهر _ در آغاز سی و هفتمین سال پیروزی انقلاب اسلامی، نگاهی منصفانه و محققانه به این انقلاب می‌تواند دریچه جدیدی را برای نگرش به درون و برون جغرافیای سیاسی و طبیعی ایران واقعی‌تر برای نسل جدید شود.

هرچه از پیروزی انقلاب اسلامی سال 57 می‌گذرد، عظمت و اهمیت آن در تغییر معادلات منطقه ای و جهانی و نقشی را که در تغییر نگرش‌ها بر پهنه ارزش‌ها از خود بجا گذارد و منشاء تحولات جدّی و اساسی در جهان شد، بیشتر عیان می‌شود؛ هرچند که برای بررسی این بزرگ‌ترین و سرنوشت‌سازترین رخداد سده‌های اخیر، باید خود را در فضای بلوک‌بندی قدرت و تقسیم جهان به دو قطب پس از جنگ جهانی دوّم برد و با بررسی حوادث و آرایش قوای مصاف‌گران و کنش‌آفرینان، فرصت‌های اندک و محدودیت‌ها و محذوریت‌های فراوان آن دوره را لحاظ کرد و آنگاه به قدرت حیرت‌آور و ناآشکار "عوامل انقلاب اسلامی" ملت ایران پی برد.

حاکمیت مطلق و بلامنازع دو نگاه سوسیالیستی و کاپیتالیستی بر جهان، که هر یک در نیم کره انسانی داعیه‌دار نیابت و نمایندگی از شرق و غرب را داشتند، چنان فضایی را بوجود آورده بودند که هیچ پدیده‌ای خود را خارج از این دو قفس فکری و عملی نبیند و قادر به اقدامی خلاف دو رویه بظاهر متضاد هم نباشد. دو بلوک شرق و غرب (اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و ایالات متحده امریکای کاپیتالیستی)، علی‌رغم ضدیت و تعارض ظاهری در مبانی فکری و اندیشه‌های سیاسی، هر دو در یک نقطه مشترک بودند و آن اینکه: دین افیون ملت ها و متعلق به دوران جاهلیت و قبل از رنسانس علمی و توجیه‌گر وضع ناگوار رعایا و مظلومان در قبال برتری ظالمان است. نکته اساسی امنیت‌بخش برای دو ابرقدرت غالب و حاکم بر مقدّرات ملت‌ها، تردیدناپذیری ناکارآمدی دین در اداره جامعه و لزوم قطعی و حتمی تکیه بر عقل جمعی مبتنی بر نفع‌طلبی و لذّت‌پرستی‌های مادی و خالی‌سازی کامل ظرف زندگی از عنصر اخلاق و معنویت دینی بود، بگونه‌ای که سخن از دین و مذهب و آئین الهی بویژه در مجامع علمی و دانشگاهی، محکوم به انگ ارتجاع، فاناتیک، کهنه‌پرستی و قرون وسطاگرایی می‌شد. به اذهان عمومی این‌گونه القاء گردیده بود که دین و اعتقادات مذهبی را در عنصر مدرنیزم باید در بایگانی تاریخ به قفسه‌های متروک و مذموم سپرد. در تنظیم و تحلیل تاریخی از رنسانس اروپا، افکار جهانیان و بخصوص کشورهای شرقی و در میان روشنفکران مسلمان تحصیل کرده غرب، شواهدی از استبداد و اختناق کلیساها و جزمیت فکری غیرمنعطف و خوفناک مدعیان مسیحیت در برخورد با دانشمندان و محققان را مستمسکی برای اثبات ادعاهای غیرعلمی خود مبنی بر ایجاد تشتت بین مردم از سوی ادیان و مبلغان آن قرار داده بودند و به این حقیقت انکارناپذیر هیچ اشاره‌ای نمی‌کردند که در عصر اختناق قرون وسطایی اروپا و غرب، کشورهای اسلامی در پرتو اندیشه‌های دینی و حکومت‌های متاثر از آموزه‌های اسلامی، دوران درخشان تمدّنی خود را سپری می‌کردند و از مهم‌ترین عوامل بروز رنسانس و روشنگری برای اروپا و غرب بوده‌اند.

با مروری هرچند کوتاه بر افکار و اندیشه‌های نظریه‌پردازان و تئوریسین‌های غربی در دهه‌های 60 و 70 قرن بیستم، نمی‌توان هیچ جایگاهی از دین و دینداران و علماء ربّانی در تفاسیر و معادلات آنها یافت؛ چرا که واقعا" تصورشان بر منقضی شدن عمر و تاریخ مصرف دین و اعتقاد ماورایی و الهی بود. متدینان و منصفان این قشر معتقد بودند که دین، دارای قلمرو فردی و منحصر به چارچوب فکر و خانه است و نباید در مناسبات اجتماعی دخالت کند که منشاء افتراق و اختلاف در برداشت‌ها و اجراها خواهد بود و این نگاه، متاثر از یک اصل غربی در ارزش‌گذاری‌های اجتماعی با عنوان: "اصل نسبیت معرفتی" است که بر این اساس، همه اعتقادها و معرفت‌ها، اعم از درست و غلط، دارای یک اندازه از ارزش و احترام می‌باشند و هر فرد، چه صالح و چه فاسد، به یک حدّ و سطح دارای حقوق اجتماعی در بیان اعتقادات خود و عمل به آن می‌باشند، حال بماند که حاکمان غربی تا چه اندازه به همین اصل در کشورهای خود وفادار هستند و به اعتقادات مردم خود احترام می‌گذارند!

جغرافیای انسانی و طبیعی مسیحیت و یهودیت و بخشی از اسلام، مقهور این موج، واداده از اصالت‌های فرهنگی و اعتقادی خود، سرنوشت فرد و جامعه و کشور خود را به تندباد حکومت‌های وابسته به کانون‌های دوگانه قدرت‌های جهانی سپرده بودند.

در هنگامه غربت دین و دینداران، روحانیت اسلام به رهبری مرجعیت شیعی و درس آموخته مکتب اهلبیت پیامبر اعظم اسلام صلوات الله علیهم اجمعین سکان هدایت جامعه ایرانی را به دست گرفت و پدیده‌ای شگفت‌انگیز، بزرگ و بسیار مهم را رقم زد. نظام‌های حاکم و مرتجع منطقه را متزلزل کرد و امریکائیان را به شدّت تحقیر نمود و ایدئولوژی اتحاد جماهیر شوروی را به چالش کشید، قدرت‌مندترین حکومت منطقه را به سرعت ساقط کرد و ایران وابسته به بلوک غرب و عضو سنتو را به یک حکومت مستقل، انقلابی و مدعی تبدیل کرد.

امام خمینی(ره)، به عنوان رهبر انقلاب اسلامی، یک ایدئولوگ دینی و معمار احیاء اندیشه‌های اسلامی با تکیه بر اسلام، توانست چارچوب‌های معرفت شناختی و هستی‌شناسی رایج را بشکند و تعریفی متفاوت از انسان ارائه بدهد. براین مبنا، انقلاب اسلامی، یک انقلاب انسانی بود که فضای گفتمانی جدید را بوجود آورد که با مشهورات و مسلمات جهانی تمدن غرب در تعارض بود. همین امر سبب شد تا مظاهر امپریالیسم در دنیای مدرن، از آغاز پیروزی انقلاب اسلامی ایران، از هر زمینه‌ای برای خصومت‌ورزی علیه ملت ایران که پرچمدار نظام اصیل اسلامی هستند، استفاده کنند و تمام تلاش خود را در جهت متوقف کردن حرکت متفاوت این ملت متمرکز کنند. نهضت اسلامی مردم ایران، پرتوی درخشنده از خورشید تابان اسلام ناب محمدی(ص) بود که زمینه پایان عمر تاریک کفر و ظلم را فراهم آورد.

بنیانگذار جمهوری اسلامی و پایه ساز انقلاب اسلامی دوران معاصر، در بیان ماهیت انقلاب مردم ایران، که الگوی انقلاب‌های پس از خود شدند، می‌فرماید: "این یک نهضت الهی بود. این نهضت مثل نهضت‌های آنهایی که به خدا اعتقاد ندارند یا آنهایی که نهضت‌هایشان جهت مادّی دارد، نبوده است. نهضت ایران، نهضتی بود که خدای تبارک و تعالی در آن نقش داشت و مردم به عنوان جمهوری اسلامی و به عنوان اسلام به خیابان‌ها ریختند و همه گفتند ما این رژیم را نمی‌خواهیم و حکومت عدل اسلامی و جمهوری اسلامی می‌خواهیم.

پیروزی‌هایی که شما جوان‌ها با اتّحاد با سایرقشرهای ملت به دست آوردید، در طول تاریخ این طور پیروزی با این کیفیت پیدا نشده بود. پیروزی یک ملت مسلم بدون اتکاء به غیر خدا، بدون تجهیزات نظامی، بدون تعلیمات نظامی، بر یک قدرت مجهّز دارای تجهیزات نظامی، دارای تعلیمات نظامی، علاوه بر آن، یک قدرتی که همه قدرت‌ها هم دنبال او بودند. این طور غلبه، غلبه اسلام بود بر کفر، غلبه متن اسلام بر متن کفر".

اسلام، دین حیات‌بخش ملت‌های دربند، توانست قوی‌ترین حکومت وابسته به غرب را شکست دهد و ملت ایران را که دارای متنوّع‌ترین اقوام و نژادها در جهان است، ذیل معارف و آموزه‌های خود متّحد سازد و به این مردم چنان توانی دهد تا قریب چهار دهه در مقابل انواع توطئه‌های شبانه‌روزی نظام سلطه مقاومت کنند و برای حفظ و اعتلاء نظام اسلامی خود از نثار جان و مال و فرزندان خویش دریغ نورزند و در تمام صحنه‌های دفاع از انقلاب اسلامی خود، حماسه بیافرینند که همه ی 22بهمن‌ها گواه صدق نیت و عمل این مردم در وفاداری‌شان به اسلام ناب محمدی(ص) است، همچنان‌که در 22بهمن امسال نیز دنیا را شگفت‌زده خواهند کرد و به دولت خود نیز پشتوانه درس پایداری را در مصاف جدید علیه امریکای صهیونیستی خواهند آموخت، انشاءالله.

آیا دفاع از عزت و فرهیختگی این ملت بی‌نظیر در مقابل سیاستمداران بی ادب و بی نزاکت امریکا، که هر روز با ادبیاتی وسترنی زشت‌ترین اهانت‌ها را به ملت بزرگ ایران نسبت می‌دهند و بی پاسخ از سوی مقامات ما، گستاخ‌تر خود را در مقام تهاجمی‌تر و مسئولان سیاسی دولت جمهوری اسلامی را منفعل‌تر نشان می‌دهند، بعهده دولت بویژه ریاست محترم جمهور و وزیر امور خارجه کشورمان نیست؟. آیا در شأن این مردم حماسه‌ساز و شهادت‌طلب هست که در مقابل همه امتیازات انسانی و دستاوردهای بزرگ انقلاب خود ، که سرافرازی و عزت و شرافت اسلامی از جمله آنهاست، در مقابل مشتی از پست‌ترین انسان‌ها با کثیف‌ترین عملکرد جهانی همچنان تحقیر شوند؟!!

مردم قهرمان ایران پاسخ خود به یاوه‌سرائی‌های امریکائی‌های قلدر و بی‌مخ را در راهپیمایی 22بهمن خواهند دارد حال می‌ماند پاسخ دولت جمهوری اسلامی به این ببر کاغذی که انشاءالله به بهانه مذاکرات و دستیابی به توافق نهایی، همچون یکسال و نیم اخیر دولت خود را به ندیدن و نشنیدن نزند.


منبع : محمداسماعیل امام زاده

 

 

  

دیدگاه شما در مورد : هدیه انقلاب اسلامی به جامعه جهانی

هدیه انقلاب اسلامی به جامعه جهانی

  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • rss
  • آرشیو

 

 

مبلمان ماهور بهشهر